Arrow
Arrow
Slider

Wilhelmina Kinderziekenhuis

 

Jaar: 2015

Status: DO

Opdrachtgever: Wilhelmina Kinderziekenhuis

 

 

Ziekenhuizen zijn van oudsher plekken waar zieke mensen werden geïsoleerd van de samenleving. Iets later werden zieken enigszins verzorgd, tot uiteindelijk de zorg centraal begon te staan. De term ziekenhuis is hierdoor een beetje achterhaald, behandelhuis zou een betere naam zijn. De behandeling van zieke kinderen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis wordt vormgegeven aan de hand van Healing Environment. Healing Environment heeft tot doel om patiënten zo snel mogelijk zo gezond mogelijk te maken. Het ziekenhuis streeft ernaar dat de patiënt de omgeving en het handelen van het ziekenhuis bepaalt. Dit lijkt in deze tijd misschien een open deur, maar is gezien vanuit de historie van het ziekenhuis – als een plek om zieke mensen van de samenleving te isoleren – een grote stap. En hoewel we misschien van ver zijn gekomen, is het Wilhelmina Kinderziekenhuis er nu nog niet.

 

De afdeling van het ziekenhuis is alleen te vinden als je goed op te bordjes let, omdat een omdat een intuïtieve routing ontbreekt. De gang op de afdeling lijkt eindeloos, geen fijne gedachten als je aan een ziekenhuisopname denkt. Op de zalen van de Intensive Care en High care heerst een gespannen stilte. Door de licht- en donkerverhouding voelt het alsof patiënten, ouders en personeel een permanente jetlag hebben. Kortom, nogal een ontwerpopgave.

 

De routing, de locatie van de ontvangstbalie en de opstelling van de bedden stonden in deze ontwerpopgave allemaal ter discussie. Het enige wat overeind zal blijven is de kolommenstructuur en de wil om de patiënten zo goed mogelijk te begeleiden naar de betere gezondheid.

Om antwoord te geven op de ontwerpvraag, zijn er een aantal uitgangspunten geformuleerd. Ten eerste zullen de patiënten allemaal een eigen kamer krijgen. Ze kunnen hun eigen dag- en nachtritmes aanhouden zonder gestoord te worden door hun buren.

Ten tweede is de ruimte die gereserveerd is voor de ontwikkeling, spel en afleiding van het kind aangepast op de behoeftes van de leeftijdscategorieën. De hoeveelheid ruimte die kinderen nodig hebben neemt toe naarmate het kind ouder wordt en de afdeling moet hier de mogelijkheden voor bieden.

Ten derde zal een cultuuromslag moeten plaatsvinden in het werken op de afdeling. Op dit moment is het gevoel van privacy erg laag en het gevoel van controle erg hoog. Op de nieuwe wordt de Intensive Care en High Care gecombineerd worden. De verhouding tussen privacy en controle zal omgekeerd zijn. De controle zal niet meer plaatsvinden op basis van de glazen controlekamer, maar door patiëntbewaking op afstand en onzichtbaar voor de bezoekers die erdoor geprikkeld kunnen raken.

Ten slotte is het voor het herstel van de patiënt van belang dat deze uitgedaagd wordt om zo snel mogelijk uit bed en in beweging te komen. Waar mogelijk moet de patiënt uitgedaagd worden om zo veel mogelijk te ontdekken.

 

Om de nieuwe afdeling te beschrijven is in gedachten een open plek in het bos genomen. Deze open plek beschrijft het open middengebied van de afdeling. Dit gebied is openbaar voor alle bezoekers. Hier worden ze ontvangen aan één van de drie afdelingsposten. De wanden tussen het middengebied en de patiëntenkamers heeft een speelse vorm met inspringende entrees en uitspringende wandjes. Op deze

wandjes is een tekening van een bos te zien, die half aan het oog onttrokken wordt door een ‘wand’ van verticale elastieken. Door de elastieken uit elkaar te trekken kan de tekening beter bekeken worden. Men wordt dus uitgenodigd om ermee te gaan spelen.

De patiëntenkamers zelf liggen aan het middengebied. Het zijn de bomen die de open plek omkleden. De entrees liggen iets terug, zodat ze beschut zijn. De patiëntenkamers hebben een boomhut in de boom. Het is een klein hemelbedje waar patiënten zich alleen of met hun ouders terug kunnen trekken en in een groot kussen weg kunnen zakken, kijkend naar een met kleine lichtjes verlichte sterrenhemel. Even voelt het niet meer alsof ze in het ziekenhuis zijn, maar in hun eigen droom.