Arrow
Arrow
Slider

De Hoeksteen

 

Jaar: 2015
Status: DO
Opdrachtgever: gemeente Uithoorn

 

In de geschiedenis van musea waren er vaak suikerooms, subsidies en nalatenschappen nodig om deze culturele instelling financieel mogelijk te maken. In een tijd van individualisering drogen deze geldstromen steeds vaker op. Er wordt van musea een Do-It-Yourself-mentaliteit gevraagd. Daarnaast vraagt een transitie in doelgroepen ook om een andere definitie van museum. Het klassieke museum waar de kunst zichzelf verkoopt maakt plaats voor een museum waar ‘interactief’ de heilige graal is. Kort gezegd zijn musea veranderd van elitaire dominees in dienende onzekere pubers die bezoekers om respect en feedback vragen via social media.

 

Gerrit Rietveld heeft een sterke mening gehad over design: welk doel het had en hoe het eruit zou moeten zien. Met zijn ontwerpen wilde hij oprecht de wereld verbeteren. Was het niet door van zitten een werkwoord te maken (verzitten is eerder het werkwoord dat bij me opkomt als ik denk aan de zigzagstoel of blauw-rode stoel, maar vooruit), dan wel door zijn werktekeningen vrij te geven en iedereen de mogelijkheid te geven zijn Kratstoel na te maken. Dus hoewel de mening van Rietveld predikend kan zijn, heeft dit wel degelijk een sociaal doel. Dit principe van Social Design is het uitgangspunt geweest voor het nieuwe concept in De Hoeksteen.

 

Social Design wordt in De Hoeksteen toegepast op verschillende vlakken. Naast dat het mogelijk is om design ook daadwerkelijk mee naar huis te nemen en niet voorbehouden te laten aan een selecte doelgroep, heeft de bezoekers ook de mogelijkheid om invloed uit te oefenen door mee te denken aan prototypes in de atelier van de ontwerpers en is het productieproces parallel ook een leerproces voor leerlingen die moeite hebben met leren en hun leven op de rit krijgen. Zodat de onzekere puber opbloeit tot een volwaardig volwassene. Niet alleen de mensen die er werken, maar ook de producten in het proces en het gebouw als geheel.