Dagboek van een interieurarchitect

MBO Expertisedagen

Wat doe je als je de kans krijgt om 480 MBO-leerlingen iets over jouw vak te vertellen? Niks vertellen natuurlijk, want dat is saai. Je zet ze zelf aan het werk! Tijdens de MBO Expertisedagen heb ik samen met Anja Romme de leerlingen van verschillende scholen uit de provincie Utrecht laten voelen hoe het is om ontwerper te zijn.

 

Tijdens deze mini-ontwerpsessie gingen we het gesprek aan met de leerlingen. Op deze manier kregen we inzicht in de achterliggende gedachtes van de ontwerpen, zelfs van de meest op het eerste oog ongeïnteresseerde pubers (blijkt dat ze stiekem het liefst in hun eentje in een boomhut willen werken). Maar de gesprekken gingen ook over de toekomst van de studenten. Wat zouden ze willen worden? En willen ze daarvoor verder studeren? Het was interessant om te ervaren dat deze toekomstige ontwerpers nu al een ruime fantasie en inlevingsvermogen hebben.

 

Dat we door deze jonge ontwerpers (letterlijk) een hele berg data in handen zouden krijgen om onze afstudeeronderzoeken uit te breiden was een geheel onverwachte, maar niet ongewilde bijkomstigheid natuurlijk. En wat voor een data! De vraag die we de leerlingen stelde was om een plek in gedachten te nemen waar ze het liefst zouden willen leren, ontdekken en geïnspireerd raken. Dat leverde hele interessante tekeningen en omschrijvingen op. Zoals een plek die je thuis ook probeert te creeëren, een plek die niet te klein is, een plek in de natuur, het kantoor van mijn pa, een plek met veel uitzicht (met afstand het vaakst genoemd), een plek binnen of juist buiten of een plek die eigenlijk niet bestaat. Omdat deze plekken verhalen vertellen, zo rustig zijn dat de ideeën vanzelf komen of omdat er katten zijn.

 

Door de plekken van deze leerlingen en een enkele docent te koppelen aan een aantal vragen over hun persoonlijkheid konden we erachter komen wat de behoeftes zijn van meer introverte en meer extraverte deelnemers. Zo bleek bijvoorbeeld dat introverte leerlingen massaal gingen voor het hutje op of in de berg, met uitzicht op het landschap. En dat extraverte leerlingen op zoek waren naar contrasten in kleur, materiaal en licht. En muziek op de achtergrond. Opvallend is ook dat introverten het hutje in de omgeving tekenen, terwijl de extraverten juist de ruimte zelf tekenen, met alle elementen die zich erin bevinden. Blijkbaar vinden introverten het niet zo van belang hoe hun persoonlijke ruimte eruit ziet, maar belangrijker waar die ruimte dan is. Een andere interessant uitkomst is dat introverten graag de hoogte opzoeken om vanaf deze plek het overzicht te houden. Extraverten daarentegen werken graag met uitzicht op ooghoogte, bijvoorbeeld om interactie uit te kunnen lokken.

 

Deze data is natuurlijk niet één op één te kopieren naar bijvoorbeeld onderwijsomgevingen. Daarvoor is een tolk nodig, iemand die de onderliggende behoeftes kan vertalen naar ruimtes die aan de wensen van deze leerlingen voldoen. Vaak mogen wij als zo’n ruimtevertaler optreden, zodat een soort vaag gevoel kan worden omgezet naar praktische, prettige maar ook prachtige ruimtes. Een tolk tussen gebruiker en ruimte dus. Er is gelukkig nog werk aan de winkel voor de interieurarchitect.

 

 

#11

21 april 2017